Daha sonra İtilaf Devletleri’nin isteği üzerine
görüşmelere tekrar başlandı (23 Nisan 1923). Bu ikinci görüşmelerde Türk Heyeti
kapitulasyonların kaldırılmasında ısrar etti. Karşı tarafta bunu kabul etti.
MADDE 28
Bağıtlı Yüksek Taraflar, her biri kendi
yönünden, Türkiye'de kapitulasyonların her bakımdan kaldırıldığını kabul
ettiklerini bildirirler.
İkinci görüşmelerde kapitulasyonlardan başka azınlıkların
hakları hakkında görüşüldü ve daha sonra aşağıdaki madde ortaya çıktı.
MADDE 38
Türk Hükümeti, Türkiye'de oturan
herkesin, doğum, bir ulusal topluluktan olma [milliyet, nationality], dil, soy
yada din ayirimi yapmaksizin, hayatlarini ve özgürlüklerini korumayi tam ve
eksiksiz olarak sağlamayi yükümlenir. Türkiye'de oturan herkes, her inancin,
dinin ya da mezhebin, kamu düzeni ve ahlak kurallariyla çatışmayan gereklerini,
ister açıkta isterse özel olarak, serbestçe yerine getirme hakkına sahip
olacaktır.Müslüman-olmayan azınlıklar, bütün Türk uyruklarına uygulanan ve Türk
Hükümetince, ulusal savunma amacıyla ya da kamu düzeninin korunmasi için,
ülkenin tümü yada bir parçası üzerinde alınabilecek tedbirler saklı kalmak
şartıyla, dolaşım ve göç etme özgürlüklerinden tam olarak yararlanacaklardır.
Türk Heyet Yunanistan’dan yol açtığı
zarar karşılığı tazminat istedi. Yunanistan tazminat veremeyecek durumda
olduğunu ileri sürerek tazminat yerine Karaağaç’ı verdi.
Musul sorunu ve Osmanlı borçları
konusunda anlaşmaya varılamadığından bu maddeler daha sonra görüşülmek üzere
antlaşmanın dışında tutuldular.
0 Yorum "Lozan Toplantıların İkinci Bölümü"